•  
      منبع خبر : 1009
      تعداد بازدید: 278
      کد: 141923
      تاریخ انتشار:
      ۱۳۹۶/۰۹/۱۶
      عضو هیات رییسه شورای اسلامی شهر مشهد مقدس در گفتگوی اختصاصی با پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری مشهد:

      قوانین بر مبنای رعایت حقوق شهروندان نوشته شود نه ایجاد درآمد/ بانوان در مشهد دیده‌ نشده‌اند

      مهم‌ترین انگیزه برای حضور در شورای اسلامی شهر بوده، انگیزه فرهنگی است. شهر ما به لحاظ توسعه فرهنگی خیلی جای کار دارد و پایتخت معنوی ایران و پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال 2017 که دارای مفاخر فرهنگی و پتانسیل‌های فرهنگی زیادی می‌باشد، کارکرد مناسبی نسبت به این ظرفیت‌های موجود نداشته است.
      قوانین بر مبنای رعایت حقوق شهروندان نوشته شود نه ایجاد درآمد/ بانوان در مشهد دیده‌ نشده‌اند

      « فرهنگیان باید نقش پر رنگ‌تری در اداره شهر داشته باشند»، « طی 4 سال گذشته جای پیام‌های فرهنگی و ملی به شدت در شهر مشهد خالی بود»، «قوانین بر مبنای رعایت حقوق شهروندان نوشته شود نه ایجاد درآمد برای شهرداری»، « مهمترین دغدغه من شفاف سازی در حوزه مدیریت شهری می‌باشد»، «از نام شهدا بیشتر استفاده ابزاری می‌شود تا واقعی»، «پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری تریبون مردم مشهد باشد». اینها بخشی از سخنانی است که شهناز رمارم، عضو هیات رییسه شورای اسلامی شهر مشهد مقدس در گفتگوی اختصاصی با پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری مشهد مقدس بر زبان می‌آورد. وی که منتخب دوم مردم در لیست امید برای شورای پنجم مشهد است متولد سال ۱۳۴۵شهر درگز بوده و دارای کارشناسی ارشد مدیریت شهری و دانشجوی دکترای برنامه‌ریزی شهری است.
      وی نایب رئیس کمیسیون حمل و نقل و ترافیک، نایب رئیس کمیسیون ویژه ایثارگران، عضو کمیسیون حقوقی، عضو کمیسیون عمران و طرح‌ریزی شهری، عضو کمیسیون فرهنگی، اجتماعی، زیارت، گردشگری و رسانه، عضو کمیته نظارتی(مناطق2و3) شورای اسلامی شهر مشهد در دوره پنجم است مواردی همچون عضویت علی البدل شورای دوم شهر مشهد، معاونت اداره آموزش و پرورش ناحیه یک مشهد، سرپرستی روزنامه دنیای اقتصاد در خراسان رضوی، عضو شورای مرکزی کانون صنفی فرهنگیان خراسان، نایب رئیسی اولین پارلمان معلمان خراسان رضوی، ریاست مجمع زنان اصلاح طلب خراسان رضوی، مدیریت موسسه نیکوکاری مهرآفرین مشهد(موسسه خیریه حامی زنان و کودکان نیازمند) را در کارنامه خود دارد. با او به گفتگو می‌نشینیم تا ضمن مطلع شدن از اهداف ورودش به عرصه انتخابات شورای شهر، دغدغه‌هایش را بدانیم و از سیاست‌های شورای پنجم در حوزه‌های مختلف مدیریت شهری مخصوصا حوزه فرهنگی مطلع شویم.
      1. سرکار خانم رمارم، به عنوان یک بانوی فرهنگی، چرا به عرصه انتخابات شورای اسلامی شهر مشهد ورد پیدا کردید؟
      همیشه دلم می‌خواست آدم‌های موفقی مخصوصا از جنس بانوان به این عرصه ورود پیدا کنند و جریان اصلاحات نیز از آنان حمایت کند ولی تجربه انتخابات مجلس در سال 94 نشان داد که خانم‌ها هنوز شانس زیادی برای ورود به لیست‌ها را ندارند و معمولا فعالان و کنشگران عرصه سیاسی فقط به زنان شناخته شده‌تر اعتماد کرده و آنان را وارد لیست‌های انتخاباتی می‌کنند. اگر این دسته از بانوان شناخته شده نیز در انتخابات ثبت‌نام نکنند سهم خانم‌ها در انتخابات، چه از لحاظ قرار گرفتن در لیست و چه از لحاظ رای آوری اندک خواهد بود، به همین دلیل دوباره بعد از 14 سال وارد عرصه انتخابات شدم و ثبت‌نام کردم. از همان روز اول ثبت‌نام تا روز ورودم به لیست امید با استقبال شهروندان، دوستان و آشنایان مواجه شدم و این افراد اعم از همشهریان، قومیت‌ها، فرهنگیان، احزاب، دوستان و ... با حضور در دفتر کارم اعلام آمادگی خود را برای حمایت از بنده ابراز داشتند و وقتی اتحاد اقشار مختلف اتفاق بیافتد، پیروزی نیز محقق می‌شود.
      2. دغدغه‌های اصلی شما در حوزه مدیریت شهری چیست و برای رفع این دغدغه‌ها در شهرداری و شورای اسلامی شهر چه اهداف و برنامه‌هایی را دنبال خواهید کرد؟
      مهم‌ترین دغدغه من شفاف‌سازی در حوزه مدیریت شهری است. در حوزه شهرداری سالانه چند هزار میلیارد تومان پول خرج می‌شود و حدود 26 هزار نفر کار می‌کنند در حالی که پست‌های مصوب حدود 6 هزار نفر می‌باشد و مشخص نیست 20 هزار نفر دیگر با چه ساز و کاری به‌کارگیری شده‌اند و چرا کسان دیگری از به‌کارگیری در این سازمان بازمانده‌اند.
      از سوی دیگر شهری که در آن سالانه چند هزار میلیارد تومان هزینه می‌شود باید مشخص گردد که این بودجه‌ها در کجا، چرا و بر اساس کدام مصوبه و قانون خرج شده است. و آیا طرحی موازی با سایر طرح‌ها که بودجه به آنها اختصاص یافته است در شهرداری وجود دارد یا نه. باید مشخص شود چه کسانی این خدمات را دریافت نموده‌اند و این خدمات توسط چه کسانی ارائه شده است؟ این موارد در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و تفریغ بودجه‌های چند سال اخیر در صحن علنی شورا مطرح نمی‌شد و اینگونه موضوعات باعث عدم شفافیت در حوزه مالی شده است. برای من شفافیت عملکرد مالی شهرداری و ایجاد اعتماد بیان شهروندان و شهرداری خیلی مهم بود و دلم می‌خواهد مردم دوباره به شهرداری اعتماد کنند و شهرداری با مشارکت مردم این شهر را اداره کرده و بسازد. در حال حاضر یک جدایی بین شهرداری و مردم در مشهد وجود دارد و جدایی بین کارمندان صف و مدیران ستادی در شهرداری و این جدایی و عدم اعتماد باعث شده است که شهر ما مشکلاتش پیچیده‌تر شده و حل این مشکلات سخت‌تر.
      برایم مهم است که به شفاف‌سازی شهرداری کمک کنیم. در گام دوم باید به شهرداری کمک کنیم در حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی، خدمات شهری، شهرسازی، فنی و عمران، ترافیک، اقتصادی و ... ماموریت‌هایش را درست انجام دهد و پروژه‌های درستی تعریف کند، زیرا این مهم موجب ایجاد اشتغال می‌شود. یکی از معضلات شهر ما بیکاری و عدم وجود اشتغال است. از این منظر به‌دنبال این بودم که به روند تعریف پروژه‌های اشتغال‌زا و کارآفرین در شهرداری مشهد کمک کنم.
      دغدغه دیگر من که شاید بتوان گفت مهم‌ترین انگیزه برای حضور در شورای اسلامی شهر بوده، انگیزه فرهنگی است. شهر ما به لحاظ توسعه فرهنگی خیلی جای کار دارد و پایتخت معنوی ایران و پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال 2017 که دارای مفاخر فرهنگی و پتانسیل‌های فرهنگی زیادی می‌باشد، کارکرد مناسبی نسبت به این ظرفیت‌های موجود نداشته است.
      بنده به عنوان یک فعال عرصه فرهنگ، خواست قلبی من این است تا فرهنگیان و اهل هنر در اداره این شهر نقش پر رنگ‌تر و موثرتری داشته باشند. لذا وارد شورا شدم و دغدغه‌ام پیگیری مسایل فرهنگی و اجتماعی است.
      3. بیماری‌های فرهنگ شهر مشهد را چه می‌دانید و به عنوان یک فعال فرهنگی و عضو کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای اسلامی شهر چه درمانی برای آن تجویز می‌کنید؟
      چرا مفاخر فرهنگی شهر مشهد به دیگر شهرها یا خارج از کشور مهاجرت می‌کنند؟ چرا در مشهد یک تالار بزرگ تاتر برای اجرای شاهنامه که می‌تواند از سراسر دنیا توریست و گردشگر جذب کند، نداریم؟ منظورم تالار شهری است بزرگ و درخور شاهنامه. نقالی خوانی ما می‌تواند برند جهانی شود و تعداد زیادی توریست و گردشگر هنری و فرهنگی به این شهر جذب نماید و با ایجاد درآمد، اقتصاد هنر این شهر را رونق بخشد. اما متاسفانه جای این تالار در مشهد خالیست و زیر ساخت‌هایش فراهم نیست.
      اهل هنر، فیلم‌سازان و بازیگرانمان برای دیده شدن مشهد را ترک می‌کنند و به شهرهای دیگر و یا خارج کشور می‌روند. حتی مجری برخی از شبکه‌های فارسی زبان خارجی و یا شبکه‌های ملی ایران را مشهدی‌ها تشکیل می‌دهند. در شهر مشهد یکی دو فیلم ارزشی کلید خورده ولی در حال تعطیل شدن هستند؟ چرا دیده نمی‌شوند و مورد حمایت قرار نمی‌گیرند؟ چرا برای یک مسئله دست چندم بودجه زیادی هزینه می‌شود ولی برای موضوعات عرصه فرهنگ و هنر می‌گویند بودجه وجود ندارد و یا بودجه‌های فرهنگی به جاهای دیگر با کارکردهای دیگر اختصاص یافته و هزینه می‌شود.
      بودجه خانه هنرمندانمان چقدر است؟ آیا ما باید در جهت زدودن زباله‌های فکری فرزندان و شهروندانمان بودجه بیشتری اختصاص دهیم یا زباله‌های فیزیکی سطح شهر؟ اگر شهروندانمان آموزش ببینند که خودشان تفکیک زباله از مبدا را انجام دهند و به جمع‌آوری زباله همچون بسیاری از شهرهای پیشرفته دنیا کمک کنند آیا لازم است باز هم این همه بودجه برای جمع‌آوری زباله اختصاص داده شود؟
      چرا این بودجه‌ها صرف رشد و بالندگی فکری کودکان و نوجوانان شهرمان نشود؟ چرا باید برای نگهداری پارک‌ها و فضای سبز این‌همه هزینه شود در صورتی که می‌توان این بودجه را صرف ارتقای فرهنگ شهروندی و شهرنشینی کرد تا شهروندان خودشان از فضای سبز شهر مراقبت نمایند و بودجه آن بخش را صرف آموزش شهروندان متناسب با فرهنگ دو هزار و چند صد ساله ایران کنیم. متاسفانه بسیاری از کشورها با تمدن 300 ساله از تمدن 3 هزار ساله ما پیشی گرفته و امروزه آداب شهرنشینی را به خوبی بلدند.
      باید برای این مهم فضای مجازی که در حال حاضر حرف اول را در اطلاع‌رسانی می‌زند، جهت دهی شود. فیلم ساخته شود، کتاب نوشته شود. لازم است برنامه جامع فرهنگی شهر مشهد را تدوین نماییم و همه متولیان فرهنگ در هر دستگاهی که هستند از این طرح جامع تبعیت کنند نه اینکه دستگاه‌های فرهنگی شهر هر کدام به صورت جزیره‌ای، هر کدام برای خود کار کنند و در نهایت مردم به عنوان دریافت‌کنندگان این خدمات سرگردان باشند. حال شاید بزرگترها بتوانند مسیر خود و درست و غلط را در این میان تمیز دهند اما کودکان و نوجوانان و جوانانمان که در سن هویت‌یابی هستند با دیدن این پیام‌های متعارض دچار سردرگمی می‌شوند و رفتارهای متعارض با فرهنگ اصیل ایرانی با خود نشان می‌دهند و بعد لازم است ما عده‌ای را بسیج کنیم تا اینها را جهت دهد. این دور تسلسل باطل است.
      4. در دوره گذشته مدیریت شهری سالانه حدود 150 تا 180 میلیارد تومان بودجه به حوزه فرهنگی اختصاص داده می‌شد اما عملا توفیق چندانی در برنامه‌های این حوزه بدست نیامد. علت را در چه می‌بینید؟ آیا این حوزه با کمبود بودجه مواجه است یا با مشکل مدیریت و هزینه کرد بودجه؟
      یکی از سئوالات ما نیز در حال حاضر این است و لازم است مدیران سابق حوزه فرهنگی و اجتماعی شهرداری مشهد و کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای اسلامی شهر بیایند و بگویند این بودجه فرهنگی در دوره گذشته را کجا هزینه کرده‌اند و خرج کرد این بودجه چه خروجی داشته است؟ پیش‌بینی آینده‌شان چه بوده است؟ اینها بنر سیاسی شده و به در و دیوار شهر چسبیده‌اند و یا بدون انجام نیاز سنجی و با دخالت سلیقه شخصی مدیران هزینه شده‌اند؟ من نمی‌توانم با سلیقه خود شهر را اداره کنم بلکه باید نیاز امروز شهر را استخراج نموده و در مقابل آن، برنامه جامع و مدونی داشته باشم تا هزینه‌کردها دقیقا مبتنی بر این برنامه جامع صورت گیرد.
      اما متاسفانه با نگاهی به حوزه فرهنگی شهرداری مشهد در دوره گذشته مدیریت شهری در می‌یابیم که برنامه جامع فرهنگی وجود نداشته است. سیاست‌های فرهنگی که منطبق بر نیاز‌ها و خواست مردم نباشد ره به ناکجا آباد می‌برد. ما مردمی دینی، مذهبی و البته ایرانی هستیم، باید جهت‌ سیاستگذاری‌های فرهنگی با این مولفه‌ها بخواند، تک بعدی که نمی‌شود فرهنگ شهر را اداره کرد. مردم تنوع می‌خواهند. ما باید همیشه برنامه‌های متنوع برای ذائقه‌ها و سلیقه‌های مختلف داشته باشیم.
      اعتراض‌های مردم به بنرها و بیلبوردهای سطح شهر در 4 سال گذشته از همین موضوع نشات می‌گیرد. پیام دینی، ملی، اخلاقی، ادبی، فرهنگی، سیاسی و شادی هر کدام جای خود را دارند. طی 4 سال گذشته جای پیام‌های فرهنگی و ملی به شدت در شهر مشهد خالی بود و ما بیشتر به مردم پیام‌های جهانی می‌دادیم که این با ذائقه‌های مردم جور در نمی‌آمد. مردم می‌گویند اول به خودمان برسیم بعد به جهان برسیم. ما فرزندان این شهر را رها کرده بودیم و به فرزندان جهانی پرداختیم. خوب است به رسالت جهانی خویش عمل کنیم ولی رسالت شهری، ملی و بومی ما چه می‌شود. فکر می‌کنم نبود برنامه متناسب با ذائقه‌های مردم این شهر، باعث شد بودجه‌های اختصاص داده شده در دوره گذشته درست هزینه نشود.
      البته معتقدم بودجه حوزه فرهنگی در این دوره نباید کاهش یابد بلکه باید بودجه تخصیص یافته به صورت نظام‌مند و بر اساس برنامه جامع فرهنگی هزینه شود. همچنین لازم است سیاست‌های فرهنگی شهرداری پژوهش‌ محور تدوین شود نه سلیقه محور.

      5. فکر می‌کنید هم‌سویی شورای اسلامی شهر مشهد مقدس در دوره پنجم با دولت تدبیر و امید تا چه میزان می‌تواند به دریافت هر چه بیشتر مطالبات و سهم شهرداری در حوزه‌های مختلف از جمله حمل و نقل عمومی و حاشیه شهر کمک کند؟
      هم‌سویی شورای پنجم با دولت قطعا برکات و خیرات خوبی دارد اما در حال حاضر ما در شرایطی شهر را تحویل گرفته‌ایم که هم خزانه دولت، خزانه پر و پیمانی نیست و هم خزانه شهرداری بدهکار است. در این شرایط هم‌سویی می‌تواند از برنامه‌های متعارض دوره قبل جلوگیری کند. دولت علاوه بر اینکه باید برای پروژه‌های در حال اجرا مانند قطار شهری سهم خود را پرداخت نماید، باید برای تسویه بدهی 2 هزار و 400 میلیارد تومانی دستگاه‌های دولتی به شهرداری نیز اقدام کند. این هم‌سویی موجب می‌شود اراده پرداخت این مطالبات ایجاد شود و اگرچه دست دولت از لحاظ نقدینگی خالی هم باشد ولی می‌تواند از طرقی دیگر مانند فاینانس و اوراق مشارکت و اسناد خزانه و ... این بدهی‌ها را به شهرداری مشهد پرداخت نماید.
      6. برنامه‌های کمیسیون حقوقی در راستای فرهنگ‌سازی حقوق شهروندی و وصول مطالبات شهرداری از دستگاه‌ها و اشخاص چیست؟
      موضوع حقوق شهروندی در کارگروهی در کمیسیون حقوقی در حال پیگیری است. تلاش داریم تا قوانینی که برای اجرا در سطح شهر نوشته می‌شود نه تنها در آنها حقوق مردم تضییع نشود بلکه قوانین مبتنی بر رعایت حقوق شهروندان نوشته شود نه بر اساس درآمدزایی برای شهر و مدیریت شهری.
      کمیسیون حقوقی در حال بازخوانی قوانین موجود در حوزه مدیریت شهری است تا قوانین متعارض و خنثی‌کننده این قوانین و حقوق شهروندان را پیدا کرده و از طریق صحن علنی شورا، شورای عالی استان‌ها و مجلس بتواند در مسیر اصلاح این قوانین حرکت نماید. یا اینکه قوانین لازم در حوزه‌های که از کمبود قوانین رنج می‌برد را تصویب کنیم. در کمیسیون حقوقی، لوایح و طرح‌های شورای شهر و شهرداری از لحاظ حقوقی بررسی شده و سپس برای بررسی راهی صحن علنی شورای شهر می‌شود.
      همچنین در نظر داریم تا با استفاده از ظرفیت‌هایی همچون روزنامه شهرآرا و پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری مشهد و شورای اسلامی شهر، اطلاع‌رسانی قوانین و وظایف شهرداری و همچنین حقوقی که شهرداری و شهروندان در مقابل یکدیگر دارند را در قالب آموزش قوانین مدیریت شهری به شهروندان دنبال کنیم. یکی از مشکلات ما در پرونده‌‌ها، عدم اطلاع مردم از قوانین است، لذا گاهی مردم خلاف قوانین از ما دستور و مساعدت می‌خواهند و گاها نیز حقوقشان بدلیل اطلاع نداشتن از برخی قوانین تضییع شده است ولی خودشان خبر ندارند.
      7. نیمی از جمعیت شهر را بانوان تشکیل می‌دهند. آیا مدیریت شهری توانسته است زیرساخت‌های شهری را برای استفاده بانوان فراهم و مناسب‌سازی نماید؟ آیا بانوان از سهم مساوی در امکانات شهری در برابر آقایان برخوردارند؟
      مگر اصلا خانم‌ها در این شهر دیده‌ شده‌اند؟ نیمی از جمعیت این شهر تنها دو پارک دارند. در پارک‌های دیگر هم بانوان محکوم به نشستن و تماشا هستند. این بیشتر به طنز می‌ماند اگر بخواهیم بگوییم که بانوان در این شهر دیده شده‌اند. در حمل و نقل عمومی از جمله قطارشهری و اتوبوس و مینی بوس، معمولا قسمت کوچکتر با صندلی کمتر همیشه به خانم‌ها اختصاص دارد که شاهد هستیم همیشه بخش خانم‌ها با بچه‌های در بغل بسیار شلوغ بوده و همه ایستاده‌اند و بخش آقایان خلوت‌تر است.
      باید به رانندگان ناوگان حمل و نقل عمومی و تاکسی آموزش دهیم که در رعایت حقوق زنان و خانم‌ها پیشگام باشند و به مسافران در این مورد تذکر دهند. ساخت و سازهای بی‌قاعده صورت گرفته در کوچه و پس کوچه‌های شهر، حریم خصوصی مردم را نقص کرده و دیگر زنان حتی از حیاط خانه‌شان نیز نمی‌توانند استفاده کنند و آفتاب باید به زور از لای پرده‌های قطور به داخل خانه‌ها نفوذ کند. زنان ما حتی از آفتاب هم محروم شده‌اند که اینها همه افسردگی را به دنبال داشته است.
      زنان ما کجا باید بتوانند آزاد باشند و هوا بخورند. فرهنگ شهروندی هم که باید همراه با بلندمرتبه‌سازی به مردم آموزش داده می‌شد تا به حریم خصوصی همسایه تجاوز نکنند، صورت نگرفته است. شهرداری فقط پروانه ساخت صادر کرده و به مسایل فرهنگی آن توجهی نداشته است. در این میان زنان بیشترین آسیب را می‌بینند. چه اشکالی دارد روی بیلبوردهای شهر این آموزش‌ها را به مردم ارائه دهیم.
      فکر می‌کنم زنان در شهر مشهد خیلی مغفولند. در برنامه‌های ادارات و دستگاه‌ها فراموش می‌شود که نیمی از جمعیت شهر را زنان تشکیل می‌دهند. این موضوع عمدی نیست اما آنها این مهم را یاد نگرفته‌اند و در نگرششان وجود ندارد.
      بانوان حتی در مساجد شهر نیز مورد بی مهری قرار گرفته‌اند. بانوانی که به‌دلیل زایمان‌های مکرر، دچار پوکی استخوان می‌شوند و بالا رفتن از پله برایشان سخت است در مساجد باید برای نماز خواندن به طبقه بالا بروند. جای بهتر مسجد مال مردهاست.
      در این راستا باید صفحات ویژه‌ای از رسانه‌های شهرداری مانند شهرآرا به بانوان اختصاص داده شود. نباید در این زمینه کار شعاری صورت گیرد که مردم حالشان بهم بخورد بلکه کار عملی انجام دهیم. باید احترام بانوانی را نگه داریم که جامعه ساز است و مادر است. باید حقوق زنان در شهر و شهرداری رعایت شود.
      8. سرکار خانم رمارم، شما خواهر دو شهید آقایان حسن و علیرضا رمارم هستید و نایب رییس کمیسیون ویژه ایثارگران شورای اسلامی شهر مشهد. اولویت‌ها و برنامه‌های این کمیسیون چیست؟
      از ابتدای آغاز به‌کار در شورای پنجم به‌دنبال بانک اطلاعاتی از ایثارگران شاغل در شهرداری مشهد بودم. از میان 26 هزار مزد بگیر، تنها حدود 300 نفر ایثارگر در این مجموعه مشغول فعالیت هستند. حال به‌دنبال این هستیم تا بدانیم این ایثارگران چه سهمی از مدیریت شهری دارند. اینقدر سنگ خانواده شهدا و ایثارگران در سال‌های گذشته بر سینه زده شد حال می‌خواهیم بدانیم چند نفر از ایثارگران و خانواده شاهد در پست‌های مدیریتی به‌کار گرفته شده‌اند. البته جواب‌هایی که یافته‌های ما را به این نتیجه رسانده است که تاکنون در شهرداری مشهد از اسم ایثارگران و شهدا بیشتر استفاده ابزاری شده است تا واقعی.
      چند قانون و مصوبه نیز در شورای قبل در مورد ایثارگران به‌جا مانده که یا اجرایی نمی‌شود و یا اینکه افراد مشمول از آن خبر ندارند. ما هنوز در مرحله تهیه بانک اطلاعاتی هستیم تا برنامه‌ مدونی تهیه کرده و به‌ دور از شعار زدگی و استفاده ابزاری و به صورت واقعی خدمات دقیقی به این خانواده ارائه شود. دوست دارم این خانواده ایثارگران شهرداری خودشان دنبال احقاق حقوقشان باشند و مطالبه‌گری داشته باشند که شما نام شهدا را پلاک بر سر کوچه‌ها کرده‌اید تا چه میزان به حقوق بازماندگانشان بها می‌دهید و اجازه ندهند استفاده ابزاری از نام شهدا و ایثارگران بشود. تاکنون چقدر پدر پیر شهیدی که کاری در شهرداری دارد و مراجعه کرده است را تکریم کرده‌ایم.
      ما در کمیسیون ایثارگران که دو کارگروه ترویج فرهنگ ایثار و شهادت و کارگروه تصویب قوانین حمایتی دارد به‌دنبال این هستیم اول شعار زدگی داخلی شهرداری در مورد ایثار و شهادت را برچینیم و سپس به وضع قوانین حمایتی بپردازیم. تا تکریم واقعی و عملیاتی از ایثارگران صورت گیرد. البته لازمه این کار آن است که شهردار مشهد مشاور خود در امور ایثارگران را منصوب نماید تا سپس بر اساس سیاستگذاری انجام شده کار به صورت عملی و رفتاری در این حوزه دنبال شود و شاهد تکریم همکاران و شهروندان ایثارگر در شهرداری مشهد باشیم.
      کلام آخر...
      رسانه‌ها از شخصیت‌پروری و تعریف و تمجیدهای بیجای مدیران شهرداری و شورای شهر پرهیز کنند. شهرداری و امکانات رسانه‌ای آن باید در جهت احقاق حقوق شهروندان باشد تا برندسازی مدیران. البته اطلاع‌رسانی واقعی خدماتی که انجام می‌شود نیز باید انجام شود ولی جهت‌دهی این رسانه‌ها باید بیشتر پیگیری حقوق مردم باشد. پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری مشهد و همچنین سایر رسانه‌های شهرداری مانند شهرآرا و پایگاه اطلاع‌رسانی شورای شهر باید تریبون مردم باشند نه تریبون مدیران شهرداری. خدمات شهرداری و شورای شهر را خوب اطلاع‌رسانی کنند و اگر نواقصی بود خوب این نواقص را نقد کرده و به مردم اطلاع‌رسانی کنند. هنوز این نقدها در رسانه‌های شهرداری آغاز نشده است. اگر ما نقد دلسوزانه مدیرانمان را آغاز نکنیم دیگران ما و شهرداری و شورای شهر را تخریب خواهند کرد و مردم هم رسانه ما را نخواهند خواست و به رسانه ما اعتماد نخواهند کرد.
      احمد پورمفردی

       

      تعداد بازدید: 278
      نام:
      پست الکترونیک:
      شرح نظر:
       
      ارزیابی
      ارزیابی این مورد:
      0 0
      آیا این مطلب را می پسندید؟ بله خیر
    • تبلیغات

        


 

کلیه حقوق این سایت متعلق به مدیریت روابط عمومی و بین الملل شهرداری مشهد بوده و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع غیر مجاز می باشد
طراحی و پشتیبانی فنی: سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری مشهد .