•  
      منبع خبر : 1009
      تعداد بازدید: 145
      کد: 151590
      تاریخ انتشار:
      ۱۳۹۷/۰۲/۲۴
      رییس کمیسیون ویژه توسعه و عمران توس شورای شهر مشهد مقدس در نطق پیش از دستور بیست و چهارمین جلسه علنی مطرح کرد؛

      برای احیای توس، غیرت بازپس‌گیری خرمشهر لازم است / تلاش شورای پنجم برای تشکیل ساختار مدیریت اجرایی و تهیه سند راهبردی برای توس

      گاهی می‌بینیم دریافت عمومی از شاهنامه کاملاً مغایر با اندیشه‌های حکیم است. نظر فردوسی در مورد مسائلی نظیر نژاد، سیاست، جهان بینی، انسان، زن، اسطوره، پهلوانی، عدالت، خرد، جنگ، وطن پرستی و .... نیاز به شفاف‌سازی و تبیین جدی دارد.
      برای احیای توس، غیرت بازپس‌گیری خرمشهر لازم است / تلاش شورای پنجم برای تشکیل ساختار مدیریت اجرایی و تهیه سند راهبردی برای توس

      رییس کمیسیون توسعه و عمران توس شورای اسلامی شهر مشهد مقدس گفت: برای احیای توس، کم کاری شده است که غیرت بازپس‌گیری خرمشهر لازم است.
      به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری مشهد مقدس، سید مسعود ریاضی در نطق پیش از دستور بیست و چهارمین جلسه علنی شورای پنجم اظهار کرد:
      به نام خداوند جان و خرد کزین برتر اندیشه بر نگذرد
      «باسلام خدمت حضار محترم و مردم گرامی مشهد مقدس
      امروز بیست و چهارم اردیبهشت ماه 1397 در آستانه بزرگداشت زبان پارسی و همچنین گرامیداشت بزرگترین شاعر پارسی گوی ایران زمین هستیم. بزرگترین شاعر پارسی گوی از آن جهت که اگر او نبود نه حافظ بود، نه سعدی و نه مولانای بزرگ؛ یا دست کم کلامی از این بزرگان به پارسی به یادگار نمانده بود.
      به همت فردوسی، امروز ما می‌توانیم کلام هزار سال پیش را بخوانیم و بفهمیم و حتی به وسیله آن، اسطوره، تاریخ و فرهنگ سال‌ها و سده‌های پیش از او را درک کنیم. از این جهت زبان پارسی ممتاز است و آنطور که اهل فن می‌گویند در کمتر زبان زنده‌ای چنین ویژگی وجود دارد و اکثر زبان‌ها نسبت به شکل باستانی‌شان دگرگونی‌های چشم‌گیری داشته‌اند. با این مختصر، پر واضح است که فردوسی و شاهنامه‌اش بزرگ‌ترین سرمایه‌های نمادین فرهنگی ایرانیان هستند و برماست که مثل هر ملتی سرمایه‌های نمادین خود را گرامی بداریم و در نگاهداشت و پاسداشت آن بکوشیم. عجب نیست اگر ارزش و اندازه‌ فردوسی، شاهنامه و توس را بیشتر از قدر تخت جمشید و پاسارگارد و ارگ بم بدانیم که:
      بناهای آباد گردد خراب ز باران و از گردش آفتاب
      پی افکندم از نظم کافی بلند که از باد و باران نیابد گزند
      خوشبختانه رهبر فرزانه بارها به حمایت از این گنج گران سخن گفته‌اند. یکی از آنها این‌چنین است:
      "من موافقم که از فردوسی تجلیل شود. شاهنامه تحلیل شود و حکمت فردوسی استخراج گردد تا همه بدانند که این حکمت اسلامی ست یا غیر اسلامی... فردوسی را بزرگ کنید. فردوسی باید هم بزرگ شود. فردوسی در قله است امیدوارم کم کاری گریبان ما را نگیرد تا حکمت فردوسی را بیان کنیم."
      بخشی از بیانات در دیدار با اعضای انجمن قلم 7/11/1381
      این سخنان اگر چه موجزند ولی چند فراز عالی دارند که به راستی سرلوحه کردن آنها گره‌های بسیاری را می‌گشاید.
      1- فردوسی باید تجلیل شود. ( قابل توجه همه مسئولین)
      2- فردوسی حکیم است و این حکمت باید استخراج گردد ( قابل توجه آنان که می‌دانند)
      3- فردوسی در قله است ( قابل توجه آنان که نمی‌دانند)
      4- کم‌کاری آفتی است که ممکن است دامان ما و مسئولین ما را در خدمت به این گوهر گران بگیرد (قابل توجه هرکه دلش برای ایران می‌تپد)
      در همین راستا و با درک چنین ضرورتی شورای پنجم در بدو ورود، کمیسیونی را تحت عنوان "کمیسیون ویژه توسعه و عمران توس" راه‌اندازی نمود و مسئولیت پیگیری در این خصوص را به اینجانب سپرد. از همان ابتدا این سوال مطرح بود که چرا پس از گذشت بیش از دو دهه از فرمان تاریخی رهبری در احیاء توس، اقدام در خوری به عمل نیامده است؟ جالب است که دراین چند ماه حتی یک نفر را ندیده‌ام که در مخالفت با باززنده سازی توس و شأن رفیع فردوسی سخنی گفته باشد! پس اشکال کار کجاست؟
      بروکراسی پیچیده و معیوب مانع اجرای فرمان رهبری در مورد احیای توس شده است
      اولین نکته‌ای که توجه کمیسیون را جلب کرد بوروکراسی پیچیده و به زعم اینجانب معیوب در این امر بود. پس از فرمان معروف رهبری در تیرماه سال 75، در خصوص ضرورت احیاء توس، شورای عالی توس متشکل از چند وزیر، استاندار و تولیت آستان قدس رضوی تشکیل شد. در طی این سال‌ها این شورای عالی صرفاً دو صورتجلسه داشته است. به بیان مختصر در این صورتجلسات ساختار مدیریتی احیاء توس به مثابه مثلثی ترسیم شده است که تصمیم‌سازی به استان، تصمیم‌گیری به شورای عالی احیاء و اجرا به میراث فرهنگی استان سپرده شده است. مثلثی که حاصل آن همین است که هست! شورای پنجم و شهرداری در این خصوص تلاش کرده‌اند بلکه میان بری بیابند و اقداماتی نظیر تشکیل ساختار مدیریتی اجرایی، تهیه سند راهبردی و.... را داشته‌اند که امید است به زودی نتایج آن به بار بنشیند.
      برای احیای توس، همت لازم بسیج نشده است
      دومین نکته یا دومین آفت همان است که رهبر فرزانه نیز بدان اشاره کرده‌اند. کم کاری! برای احیاء توس در سال‌های قبل همت لازم بسیج نشده بود. احیاء توس همان غیرتی را لازم دارد که ایرانی برای باز پس گرفتن خرمشهر بروز داد. خوشبختانه امروز این آفت در شرف رنگ باختن ست و شور مناسبی در بین مسئولین و علاقه‌مندان ایجاد شده است و همه منتظر آنند که هرکاری از دستشان بر می‌آید برای توس انجام دهند. امروز راه و شهرسازی استان برای تکمیل طرح‌های شهری منطقه منفصل توس شدیداً پیگیرست. شهرداری آماده کار در شهرتاریخی است و میراث فرهنگی تلاش می‌کند تا از میان آستین ضوابط و بوروکراسی تنگ و پیچیده راهی بیابد تا دست شهرداری را به همکاری بفشارد.
      مردم و مسئولین باید اندیشه‌های فردوسی را بشناسند
      اما شاید سومین نکته از آن دو دیگر مهتر باشد. ناآگاهی و عدم شناخت کافی از فردوسی، شاهنامه و توس! برای رفع این آفت تلاش فرهنگی عظیمی لازم است. اگر چه تلاش‌های زیادی در مورد شاهنامه پژوهی انجام شده است ولی به نظر می‌رسد این کتاب سترگ باید فراتر از حلقه پژوهندگان و اندیشمندان متخصص در بین مردم جاری و ساری شود. در حال حاضر مردم کشورهای همسایه و نزدیک مثل افغانستان و تاجیکستان بیشتر از مردم ایران شاهنامه را می‌خوانند و می‌شناسند. مردم و از آن اولی‌تر مسئولین باید اندیشه‌های این حکیم گرانقدر را بشناسند. گاهی می‌بینیم دریافت عمومی از شاهنامه کاملاً مغایر با اندیشه‌های حکیم است. نظر فردوسی در مورد مسائلی نظیر نژاد، سیاست، جهان بینی، انسان، زن، اسطوره، پهلوانی، عدالت، خرد، جنگ، وطن پرستی و .... نیاز به شفاف‌سازی و تبیین جدی دارد و اساساً کسی که شاهنامه‌اش را با جان ( حرمت به امنیت و آزادی) و خرد ( حرمت به اندیشه ) آغاز کرده است به ندرت در بند جزم و دگم اندیشی می‌افتد. شاه کلید درک شاهنامه را نیز باید در همین مفاهیم جستجو کرد. برای او خرد، جان و بینش بزرگترین سرمایه‌های انسانی هستند.
      خرد چشم جان ست چون بنگری تو بی چشم شادان جهان نسپری
      امروز لازم است که بیش از گذشته قدر فردوسی پاکزاد و تربت پاک او توس را بدانیم که به قول سعدی استاد سخن:
      چو خوش گفت فردوسی پاک زاد
      که رحمت بر آن تربت پاک باد
      پایان سخن را نیز به حکیم اقتدا می کنم که:
      همه پیش یزدان نیایش کنید بخوانید و او را ستایش کنید
      مگر کین بلا ها زما بگذرد کزین پس کس از ما زمین نسپرد
      و السلام علیکم و رحمت الله و برکاته»
       

      کلید واژه ها: شورای پنجم - توس - فردوسی -
      تعداد بازدید: 145
      نام:
      پست الکترونیک:
      شرح نظر:
       
      ارزیابی
      امتیاز کسب شده در ارزیابی:
      ارزیابی این مورد:
      4 0
      آیا این مطلب را می پسندید؟ بله خیر
    • تبلیغات

        


 

کلیه حقوق این سایت متعلق به مدیریت روابط عمومی و بین الملل شهرداری مشهد بوده و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع غیر مجاز می باشد
طراحی و پشتیبانی فنی: سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری مشهد .